กลุ่มแผนงานฯ

บทสรุปการวิจัย

                        การวิจัย  ปัจจัยจิตสังคมกับพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา เขตตรวจราชการที่ 7  เป็นการวิจัยเชิงสำรวจหาปัจจัยจิตลักษณะ และปัจจัยทางสังคมที่ส่งผลต่อพฤติกรรมก้าวร้าวของ   วัยรุ่น ที่กำลังศึกษาอยู่ในสถานศึกษาระดับอาชีวศึกษา  สังกัดทั้งภาครัฐ และเอกชน  ในพื้นที่เขตตรวจราชการที่ 7  โดยมีวัตถุประสงค์  ดังนี้

                        1. เพื่อศึกษาระดับของปัจจัยทางจิตลักษณะ ปัจจัยทางสังคม  และพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา

                        2. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมก้าวร้าวกับปัจจัยทางจิตลักษณะ  และปัจจัยทางสังคม 
ของวัยรุ่นในสถานศึกษา

                        3. เพื่อศึกษาปัจจัยทางจิตลักษณะ  ปัจจัยทางสังคม ที่เป็นตัวทำนายพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษาตัวแปรที่ศึกษา

            1. ตัวแปรอิสระ (Independent  Variables)

                        1.1  ปัจจัยทางจิตลักษณะ
                                           1)      เจตคติต่อพฤติกรรมก้าวร้าว

2)      ลักษณะมุ่งอนาคตและควบคุมตน

1.2    ปัจจัยทางสังคม

1)      การเป็นตัวแบบของพ่อแม่

2)      การอบรมเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน

3)      การคบเพื่อนอย่างเหมาะสม

4)      ความสัมพันธ์กับครู-อาจารย์

1.3    ลักษณะทางชีวสังคม และภูมิหลัง  (ไม่ได้เป็นตัวแปรหลักในการวิจัยแต่ใช้เป็นตัว

แปรในการแบ่งกลุ่มย่อยในการศึกษา)  ได้แก่

1)      ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

2)      สาขาวิชาที่เรียน

3)      สภาพครอบครัว

4)      ฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัว

2.  ตัวแปรตาม (Dependent  Variable)  คือ  พฤติกรรมก้าวร้าว

กลุ่มตัวอย่าง

                        กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา  ได้แก่  นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 3 (ปวช.3) ภาคเรียนที่ 1  ปี
การศึกษา  2547  ของสถานศึกษาที่จัดการเรียนการสอนระดับอาชีวศึกษา  สังกัดทั้งภาครัฐ และเอกชน  ในพื้นที่เขตตรวจราชการที่ 7  ที่ให้ข้อมูลโดยการกรอกแบบสอบถาม และแบบทดสอบ  จำนวน  400  คน  จากสถานศึกษา  10  แห่ง  และนักศึกษาที่ให้ข้อมูลโดยการจัดกลุ่มสนทนา (Focus  Group)  จากสถานศึกษา  10  แห่ง ๆ ละ 10  คน  รวม  10  คน

ผลการวิจัย

                        1.  ผลการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย  ปัจจัยจิตลักษณะ  และปัจจัยทางสังคม  ที่ส่งผล    ต่อพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา ทั้ง 6 ปัจจัย  คือ 1) เจตคติต่อพฤติกรรมก้าวร้าว   2) ลักษณะมุ่งอนาคตและควบคุมตน  3) การเป็นตัวแบบของพ่อแม่  4) การอบรมเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน  5) การคบเพื่อนอย่างเหมาะสม  และ 6) ความสัมพันธ์กับครู-อาจารย์  เมื่อพิจารณาภาพรวม  พบว่า  ปัจจัยทั้ง  6  ปัจจัย  ส่งผลให้วัยรุ่นมีพฤติกรรมก้าวร้าว  เฉลี่ยเท่ากับ  61.74  จากคะแนนเต็ม  150  คะแนน  เมื่อพิจารณารายปัจจัย  พบว่า  ปัจจัยการอบรมเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน  ส่งผลให้วัยรุ่นมีพฤติกรรมก้าวร้าว สูงสุด  ( = 39.64)  รองลงมา  คือ  ปัจจัยการมุ่งอนาคตและควบคุมตน  ( = 36.00)  และปัจจัยที่    ส่งผลให้วัยรุ่นมีพฤติกรรมก้าวร้าว ต่ำสุด  คือ  ปัจจัยการเป็นตัวแบบของพ่อแม่ ( = 17.59 )  จากคะแนนเต็ม 60 คะแนน

                        2. ผลการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย  ปัจจัยจิตลักษณะ และปัจจัยทางสังคม  ที่ส่งผลต่อ      พฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา จำแนกตามปัจจัยทางชีวสังคมและภูมิหลังของนักศึกษา        โดยภาพรวม  มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ  61.74  จากคะแนนเต็ม  150  คะแนน   เมื่อพิจารณาแต่ละปัจจัย   พบว่า  มีค่าเฉลี่ยของแต่ละปัจจัย  สูงสุด  ดังนี้

1)      นักศึกษาที่มีสภาพครอบครัวพ่อแม่แยกกันอยู่  ( = 63.08)

2)      นักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในขั้นต้องปรับปรุง  ( = 63.30)

3)      นักศึกษาที่มีฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวไม่พอใช้  (  =  63.50)

4)      นักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่สาขาวิชาเกษตรกรรม  (  = 66.86)

                        3. ผลการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์  ระหว่างปัจจัยทางจิตลักษณะ  และปัจจัยทางสังคม  กับพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา   พบว่า  ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของ ตัวแปรมีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมความก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษาสูงสุด  ได้แก่  เจตคติต่อ    พฤติกรรมก้าวร้าว (R = .56)  รองลงมา  คือ  การเป็นตัวแบบของพ่อแม่ (R = .28),  การคบเพื่อนอย่างเหมาะสม  (R = .23),  ลักษณะมุ่งอนาคตและควบคุมตน (R = .15),  การอบรมเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน (R = .07)    และความสัมพันธ์กับครู-อาจารย์ (R = .06)    ตามลำดับจากมากไปหาน้อย

                 4. การวิเคราะห์ปัจจัยทางจิตลักษณะ ปัจจัยทางสังคม ที่ทำนายพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษา  พบว่า   ตัวแปรที่ได้รับการคัดเลือกเข้าสมการตามลำดับ  คือ     ปัจจัยด้านเจตคติต่อความก้าวร้าว,  การเป็นตัวแบบของพ่อแม่,  ลักษณะมุ่งอนาคตและควบคุมตน,  การคบเพื่อนอย่างเหมาะสม,  การเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน  และความสัมพันธ์กับครู-อาจารย์  มีค่าประสิทธิภาพในการทำนาย (Adjusted  R²)  เท่ากับ  .38  แสดงว่าปัจจัยดังกล่าวสามารถทำนายพฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่นในสถานศึกษาได้ร้อยละ  38  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01  และสามารถเขียนสมการพยากรณ์ได้ดังนี้

                         _tot     = 16.73 + 0.94 (เจตคติต่อความก้าวร้าว) + 0.41 (การเป็นตัวแบบของ    พ่อแม่) + 0.25 (ลักษณะมุ่งอนาคตและควบคุมตน) + 0.18 (การคบเพื่อนอย่างเหมาะสม)    + 0.15 (การเลี้ยงดูแบบรักสนับสนุน)  +  -6.76  (ความสัมพันธ์กับครู-อาจารย์)

5. สรุปประเด็นการจัดกลุ่มสนทนา

          1. พฤติกรรมก้าวร้าวของวัยรุ่น  ที่แสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจน  สามารถสรุปได้ตามลำดับความเข้มข้นของพฤติกรรมที่แสดงออกที่สำคัญ  3  ลำดับ  ดังนี้

1.1   ดุด่า ว่ากล่าว ด้วยวาจาที่ไม่สุภาพประกอบกับแสดงกริยาท่าทางที่ไม่

เหมาะสมซึ่งกันและกัน

1.2    การทะเลาะวิวาทใช้กำลังชกต่อยกับคู่อริ

1.3    ทำลายทรัพย์สมบัติของคนอื่นให้เกิดความเสียหาย โดยเฉพาะคู่อริ

2. สาเหตุที่วัยรุ่นแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว  ทั้งใน และนอกสถานศึกษา สามารถสรุปได้ตามลำดับความเข้มข้นของสาเหตุพฤติกรรมก้าวร้าวที่สำคัญ  3  ลำดับ  ดังนี้

                        2.1  การดื่มสุราจนเมา ทำให้ขาดสติ ขาดความยั้งคิด  ส่งผลให้มีพฤติกรรม  ก่อกวน  สร้างความรำคาญให้คนอื่น

2.2     ความหึงหวงคนรัก  แย่งชิงเพศตรงข้าม

2.3     ไม่ชอบพฤติกรรมการแสดงออกของคนอื่นที่ขัดแย้งกับทัศนคติของตนเอง

3. สาเหตุที่วัยรุ่นบางคนไม่แสดงพฤติกรรมก้าวร้าว ปัจจัยที่มีอิทธิพลส่งผลให้กลุ่มวัยรุ่น  ส่วนใหญ่ไม่มีพฤติกรรมก้าวร้าว  สามารถสรุปได้ตามลำดับความเข้มข้นที่สำคัญ  3  ลำดับ  ดังนี้

3.1     ครอบครัวอบอุ่น และได้รับการอบรมสั่งสอนมาดี

3.2     อยู่ในสภาพแวดล้อมของกลุ่มเพื่อนที่มีพฤติกรรมการแสดงออกที่ดี

3.3     มีวุฒิภาวะสูง    มีประสบการณ์    รู้จักรับผิดชอบตนเอง มีสำนึกที่ดี  รู้จักควบคุม

อารมณ์ตนเองได้ดี และมีวินัยในการใช้จ่ายเงินในทางที่เหมาะสม

4.      ช่วงวัยที่เป็นปัจจัยให้เกิดมีพฤติกรรมก้าวของวัยรุ่น   นักศึกษาระดับอาชีวศึกษาที่แสดง

พฤติกรรมก้าวร้าวส่วนใหญ่เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง และเป็นนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่สาขา       อุตสาหกรรม และพาณิชยกรรมตามลำดับ  สามารถเรียงลำดับความเข้มข้นของการแสดงพฤติกรรม    ก้าวร้าวตามลำดับของระดับที่ศึกษาที่สำคัญ  3  ลำดับ   ดังนี้

4.1     นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ 3  (ปวช.3)

4.2     นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง 1  (ปวส.1)

4.3     นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ 1  (ปวช.1)

          5. สถานที่ที่วัยรุ่นมักแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว  ให้เห็นบ่อยครั้งที่สุด สามารถระบุสถานที่ได้ตามลำดับความเข้มข้นที่สำคัญ  3  ลำดับ   ดังนี้

                        5.1  ร้านอาหาร และสถานบันเทิงบริเวณรอบ ๆ สถานศึกษา  ที่นักศึกษาส่วนใหญ่นิยมใช้บริการ

                        5.2  สถานบันเทิงยอดนิยมของวัยรุ่นในตัวจังหวัด

5.3  วงเหล้าตามหอพักนักศึกษาบริเวณรอบ ๆ  สถานศึกษา   ที่ไม่มีกฎระเบียบ

หรือ  ข้อบังคับที่เคร่งครัด ไม่มีผู้ควบคุมดูแล  ปล่อยให้นักศึกษาอยู่กันตามลำพังอย่างอิสระ

กลับหน้าหลัก